In dit hoofdstuk vinden we de centrale gedachte van Paulus' evangelie en bediening maar tevens van iedere gelovige. Gods genade zou onze kracht zijn. Paulus laat zien dat de weg van de Heer zo anders is dan die van de wereld. Het gaat niet om ons maar om Hem en Hij wil ons leren dat onze zwakheid het voertuig van Zijn genade is....onder alle omstandigheden. Op de bergtop van een geestelijke ervaring maar ook in het dal van het lijden.

In Gal.2:11-14 lezen we hoe Paulus Petrus publiekelijk terechtwijst omdat zijn houding naar zijn medegelovigen uit de heidenen haaks stond op de boodschap van het evangelie. Petrus liet zien dat hoewel het ene zei, iets anders deed. Petrus nam afstand van deze broeders omdat er een groep wettische gelovigen uit Jeruzalem op bezoek kwam die striktere eisen stelde aan de levenswandel van de gelovigen uit de heidenen. Paulus wist dat dat een aanpassing aan het evangelie was en ging daarom ook niet akkoord.. Een kind van God staat recht voor God omdat hij gelooft dat God genadig is voor ieder die gelooft in Christus Die zijn zonden gedragen heeft. En ook ná de bekering komt daar níets bij!!

Fil.1:27-2:15. In de brief aan Filippiërs waarschuwt de apostel hen tegen twee gevaren. De eerste is extern, lijden vanwege verdrukking en vervolging en de tweede is intern en dat is verdeeldheid. De remedie voor beiden is standvastigheid in eensgezindheid en die is alleen mogelijk wanneer gelovigen dezelfde gezindheid als onze Heer hebben en in nederigheid de belangen van een ander hoger achten dan die van zichzelf.